متاسفانه حکم ظالمانه صادره از دادگاه بدوی ویژه روحانیت در مورد آقای قابل که عینا" در مرحله تجدید نظر هم تایید شده بود به مرحله اجرا درآمد و بالاخره آقای قابل، این روحانی خوشفکر و متدین را راهی زندان کردند. شیوه برخورد دادگاه ویژه روحانیت و تناقضات موجود در رفتار با آقای قابل درس آموز است. نمی دانم صرفنظر از تاویلات باطل از عناوین مجرمانه، آزار و اذیت شهروندان در مرحله ابلاغ و اجرای حکم و بردن و آوردن و در بلاتکیفی قرار دادن آنان دیگر در کدام دین و قانونی آمده است؟! اما مسئله ای که به هیچ عنوان نمی توان آن را تحمل نمود این است که بر اساس اخبار انتشار یافته، برخی مواضع و سخنرانی های ایشان در خصوص پاسخگویی مقام رهبری و به فعلیت رساندن ظرفیتهای نهفته قانونی مجلس خبرگان رهبری علت بازداشت و محکومیت ایشان بوده است! بر اساس حکم عقلی، همانطور که مقدمه واجب، واجب است بر همین اساس مقدمه ممکن نیز باید ممکن باشد. اگر بر اساس اصل 1۱۱ قانون اساسی نظارت بر رهبری و حتی عزل او ممکن است، پس منطقا" مقدمات این امکان نیز باید ممکن باشد. بنابراین بر نظام سیاسی مستقر است که خود زمینه استفاده از این امکان در زمینه نظارت بر رهبری و حتی عزل او را فراهم آورد، نه اینکه شهروندان را به دلیل استفاده از این حق مجازات هم نماید! چگونه ضرورت تحقق این امکان عقلی که بستر آن قانون اساسی است، با برخوردی که با آقای قابل شده است جمع می گردد؟! کجای سخنان و دیدگاههای آقای قابل، براندازی نرم، غیر قانونی، تبلیغ علیه نظام و امنیت و ... بوده است؟! قابل را باید آزاد کرد چراکه 40 ماه و 400 ماه تحمل زندان هم می گذرد اما روسیاهی ظلم تا ابد بر چهره ظالمین باقی خواهد ماند. امروز اندیشه قابل تکثیر شده است. من نیز چون هادی قابل می اندیشم ...
وبلاگ جنبش همبستگی با هادی قابل
