گفتمان اصلاحات

نمازجمعه امروز آقای هاشمی چیزی جز یک عریان سازی تمام عیار نبود. همان رویدادی که یکبار نیز در واقعه دوم خرداد با عظمت و اقتدار هرچه بیشتر و بصورت دموکراتیک صورت پذیرفت و خاتمی را میدان دار عریان سازی با زبان دموکراتیک نمود. خاتمی نیز در دوم خرداد 1376 راه بقای جمهوری اسلامی را نه در انسداد و خفقان بلکه در آزادی و دموکراسی می دید. نگرشی که البته توفیق ظاهری نیافت. اما نوید تکرار آن عریان سازی را با زبانی دیگر می داد. امروز نیز آقای هاشمی از لفظ تشریفاتی نبودن جمهوریت سخن می گوید. داستان از همان ابتدا بر سر دو شیوه حکومت بود. حکومتداری با شیوه تکیه بر سرنیزه و حکومتداری با شیوه تکیه بر مردم. در آغاز دوره اصلاحات نیز تمام سخن بر سر همین تحقق اراده و حاکمیت ملت در برابر تحمیل اراده یک محفل بر ملت بود. این تفاوت با تفاوت میان اقدام امام در خصوص بنی صدر نسبت به پذیرش آنچه خود نمی خواست و ملت می خواست با و ضعیت امروز و آنچه ملت می خواهد و رهبر نمی خواهد نیز قابل توضیح است. امروز نیز همان تفاوت است که رخ می نمایاند. تفاوت نامه فیروزآبادی به امام زمان برای رفع بحران و دعوت هاشمی به بازسازی اعتماد از دست رفته و پذیرش مشورت عقلا و کارشناسان و مصلحت سنجی مورد پذیرش ملت. امروز هاشمی رفسنجانی در سپهر این عریان سازی خوش درخشید و نشان داد که کشور از زبان معمار شعار اعتدال نیز در شرایط بحرانی است و اوضاع عادی و معمولی نیست. همچنانکه هاشمی افق ایفای نقش خود را در سه موقعیت خاص و مشخص نشان داد. او در مقام امامت جمعه بر فاصله وضعیت کنونی نظام سیاسی با اهداف بعثت پیامبر و انقلاب به رهبری امام اشاره کرد و در موقعیت دیگر ابتدا و در سطح ارائه راهکارهای مشورتی به خروجی آن از طریق مصلحت سنجی نهادمند اشاره نمود و در مرحله بعد و در سطح نظارت قانونی خبرگان این راهکارهای مشورتی را به هماهنگی با برخی از خبرگان اعتبار بخشید. به نظر من امروز آقای هاشمی توانست به خوبی و دقیق، مرزبندی خود را با بانیان وضعیت اخیر ترسیم نماید و در جایگاهی برتر، سخنگویی مطالبات مردم را بر عهده گیرد.

پی نوشت:

- صدا و سیمای منفور ملت علاوه بر شعارهای مردم، خطبه نماز جمعه را هم سانسور کرد. آنجا که هاشمی از شخص مقصر و مسبب فرصت سوزی در زمان تجدید نظر شورای نگهبان خبر داده بود !