گفتمان اصلاحات

امشب که سخنرانی رهبری را در جمع مسئولین می دیدم، مدام تلنگرهای فاصله آزارم می داد. آنجا که گفت: اگر میان تکلیف و رضایت مردم درماندید اولویت با تکلیف است! این احساس به اوج خود رسید. طرح چنین سخنانی در میان جمعی که خون و گوشت و پوست اکثریتشان با نقض حقوق مردم عجین است چه معنایی می تواند داشته باشد؟! اگر مردم آدم نیستند تا لازم باشد نظرشان ملاک عمل قرار گیرد، با انبوه سخنان امام چه می توان کرد؟! به راستی اینهمه فاصله کی و چگونه پدید آمده است؟! بوی تمرکز متراکم! مشام را می آزارد ...   

"ديكتاتوري اين است كه بر خلاف مسير ملت، بر خلاف راي ملت، يك چيزي به زور٬ گردن ملت بگذارند."  جلد ۹ صحیفه امام صفحه ۵۲۸

"اول هم خودش ناآگاه است از مطلب، نمی داند که این رویه، رویه دیکتاتوری است. خیال می کند که رویه رویه انسانی و اسلامی است." جلد 14 صحیفه امام صفحه 91

"ما حق نداریم که تاویل کنیم و بنشینیم خودمان هرچه دلمان می خواهد بگوییم که نخیر، مردم که این حرف ها را دارند می زنند، یک چیز دیگر را ما گردنشان بگذاریم! این خلاف واقع است. " جلد 11 صحیفه امام صفحه 198

"ما هر مطلبی را از یک ملتی بخواهیم اخذ بکنیم باید ببینیم که زبان ملت چیست تا بفهمیم که این ملت چه می خواهد. خودمان بخواهیم حکم کنیم که این ملت ما فلان چیز را می خواهد، این حرف غلطی است."    جلد 11 صحیفه امام صفحه 197

"اینجا آرای ملت حکومت می کند. اینجا ملت است که حکومت را در دست دارد و ارگان ها را ملت تعیین کرده است و تخلف از حکم ملت برای هیچ یک از ما جایز نیست و امکان ندارد."  جلد 14 صحیفه امام صفحه 165

"سر نیزه می تواند یک مردمی را سرکوب کند، بکشد چه بکند لکن نمی تواند مستقر باشد. ملت اگر یک چیزی خواستند نمی شود به خلاف میل ملت همیشه یک کاری را انجام داد." جلد 12 صحیفه امام صفحه 14

"در جمهوری حق است؛ مردم می توانند بگویند نه، تو غلط کردی! برو سراغ کارت" جلد 4 صحیفه امام صفحه 495

درهمین زمینه:

پرده برداری فکری !