مي گويند: مشروعيت نظام به رهبري است.
مي گوييم: مشروعيت رهبري به چيست؟
مي گويند: به تقوا و صفات و ويژگيهايي كه در اوست.
مي گوييم: اين صفات با چه مكانيسمي در وجود وي به اثبات رسيده است؟
مي گويند: با معرفي مجلس خبرگان رهبري.
مي گوييم: پس اين را قبول داريد كه خبرگان تنها مجرايي است كه مي تواند همان ولي فقيه مطلقه مورد نظر شما را معرفي نمايد نه جاي ديگري از قبيل فرد، حوزه علميه و ... ؟
مي گويند: فعلا" بله.
مي گوييم: چرا فعلا"؟!
مي گويند: چون معلوم نيست ولي فقيه بعدي اينگونه بخواهد!
مي گوييم: پس فعلا" كه قبول داريد، مجلس خبرگان همه كاره است؟
مي گويند: بله.
مي گوييم: خبرگان چگونه به اين نتيجه مي رسد كه وجود اين صفات متعدد و پراكنده بصورت كامل يا نسبي در وجود يك فرد محرز است؟
مي گويند: با بررسيهايي كه در كميسيون انتخاب رهبري صورت مي گيرد و گزارش آن كميسيون به صحن علني مجلس و راي گيري نهايي از همه اعضاء حاضر مشخص خواهد شد كه فرد منصوب من قبل الله كيست.
مي گوييم: پس نهايتا" اين آراي اكثريت نمايندگان حاضر(نه غايب) و تاييد شده توسط شوراي نگهبان (كه خود امري نسبي است) و نهايتا" برگزيده شده با آراي مردم است كه مي گويد مقام رهبري از آن كيست، بنابراين مي توانست با تغيير اعضاي شوراي نگهبان و تاييد صلاحيت بسياري از خبرگان غير رسمي نظير آيات عظام صانعي، منتظري، اردبيلي، روحاني، موسوي خوئيني ها، بيات، موسوي بجنوردي، توسلي، كروبي، خاتمي، نورمفيدي، طاهري، ایازی، جناتی، موسوی تبریزی، انصاری، فراهاني، كديور، فاضل ميبدي و ... و اقبال گسترده مردم به اين افراد نتيجه و محصول انتخاب خبرگان نيز به گونه اي ديگر باشد! بنابراين اگر اين را بپذيريم كه محصول هر دو مجلس به يك ميزان مشروعيت بخش است قاعدتا" نمي بايست از تحقق اراده خدا به هيچ طريقي جلوگيري كرد. چرا كه در اين حال نمي توان اراده خداوند را در دست گرفت و آن را بر هر كس كه مطلوب بود بار كرد و و از هر كس كه با سليقه مطلوب مطابقت نداشت دريغ كرد. اگر اين برابري در مشروعيت آفريني را نپذيريد ادعاي نمايندگي از سوي خداي شما به زير سوال خواهد رفت چرا كه آنچه مي كنيد فعل خداوند است نه نمايندگي از سوي خدا. اگر هم آن را بپذيريد كه قاعدتا" بايد محصول مجلس دوم را نيز مشروعيت بخش بدانيد. اگر محصول مجلس دوم را نيز مشروعيت بخش بدانيد پس اين همه مانع آفريني شما براي چيست؟ چرا با مقررات و تفاسیر دست و پا گیر نمی گذارید اراده خداوند در قالب مجلسی از نوع دوم نیز تحقق یابد؟ چرا اصرار شما بر اين است كه تنها خبرگان نوع اول مشروعيت بخش است؟ ظاهرا" مسئله اينها نيست. مسئله ماندن در قدرت به هر قيمت است. مسئله اصلي انحصار طلبي است كه از ۱۲ سال پيش تا كنون جريان اصلاحات آن را در بدنه جريان اقتدارگرايي به خوبي و درستي هرچه تمامتر شناخته است. براي مقابله با اين انحصار طلبي بايد راهي جست و كاري كرد. انحصار طلبي، قدرت دوستي است و قدرت طلبي بدون رضايت مردم حتی از زاویه دینی نیز با مباني اصلي حق حاكميت مردم در قرآن و سنت مغاير است. بر اساس اصل نپذيرفتن حاكميت طاغوت، قاعده سلطنت و سلطه مطلق مردم بر جان و مال خويش، اصل اختيار، اصل مشورت و اصل بيعت، هر نوع حكومتی(دینی یا غیر دینی) بدون خواست و رضايت مردم تحميل است و تحميل، نقطه متضاد اصول پنج گانه مذكور است، با هر نیتی که باشد.
مي گويند: اين حرفها حرفهاي بوش و شارون و اولمرت است. شما مي خواهيد با اين حرفها خبرگان را تضعيف كنيد و نهايتا" پاي آمريكا را به اين كشور باز كنيد!
